این پژوهش، به بررسی اثر روزها و ماه‌های سال، متغیرهای کلان اقتصادی مانند GDP و تورم بر بازده سهام در بورس اوراق بهادار تهران می‌پردازد. در این تحقیق، همه‌ی شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، طی یک دوره‌ی 10 ساله از سال 1378- 1387- بررسی شده‌اند. از رگرسیون چند متغیره برای تشخیص ارتباط اثر متغیرهای کلان اقتصادی و از آزمون t استیودنت برای بررسی تاثیرات فصلی بر بازده سهام استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که بیش‌ترین بازده سهام در روزهای هفته متعلق به چهارشنبه‌ها و کم‌ترین بازده سهام متعلق به یکشنبه‌ها است. در رابطه با ماه‌های سال، بیش‌ترین بازده سهام، متعلق به شش ماه اول و کم‌ترین بازده، متعلق به شش ماه دوم سال (به‌ویژه اسفند ماه) است. در ضمن هیچ ارتباط معناداری، بین متغیرهای کلان اقتصادی و بازده فوق‌العاده فصلی وجود ندارد.

هدف از پژوهش حاضر بررسی مؤثر بودن میزان نقدشوندگی سهام و سودمندی تکنیک تحلیل پوششی داده­ها در انتخاب پرتفوی بهینه است. با ابن هدف 325 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در سال مالی 1388 مورد بررسی قرار می­گیرد. این پژوهش شامل دو مرحله است. در مرحله اول امتیاز کارایی برای شرکت­های مورد بررسی با استفاده از مدل BCC ورودی­محور تکنیک تحلیل پوششی داده­ها در دو حالت که یکی شامل در نظر گرفتن سه متغیر ریسک، میزان نقدشوندگی و بازده و دیگری شامل در نظر گرفتن تنها دو متغیر ریسک و بازده در انتخاب پرتفوی بهینه است، محاسبه می­گردد. در مرحله دوم نیز به منظور آزمون فرضیه­های پژوهش بازده واقعی پرتفوی­های انتخاب شده براساس امتیاز کارایی، در بین دو حالت پیش گفته و با بازده واقعی در سطح صنایع مربوطه مورد مقایسه و آزمون قرار می­گیرد. نتیجه پژوهش نشان می­دهد که میزان نقد­شوندگی سهام نمی­تواند تأثیر معناداری در انتخاب پرتفوی بهینه از میان شرکت­های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران داشته باشد. همچنین سودمندی تکنیک تحلیل پوششی داده­ها در انتخاب پرتفوی بهینه، نتیجه دیگر این پژوهش است. ­

تحقیق­ها نشان می­دهد که مهم‌ترین عامل تاثیرگذار بر مسائل تامین مالی (به عنوان چالش پیش روی شرکت­ها)، حفظ انعطاف­پذیری مالی است. در این تحقیق، تاثیر انعطاف­پذیری مالی، بر میزان سرمایه­گذاری و ارزش­آفرینی بررسی شده‌ است. برای شناسایی انعطاف­پذیری مالی، از ظرفیت مازاد بدهی استفاده شده و سرمایه­گذاری و ارزش­آفرینی با استفاده از مخارج سرمایه­ای و بازده سهام، تعریف عملیاتی شده­اند. نمونه‌ی تحقیق شامل 77 شرکت و دوره‌ی تحقیق سال­های 1388-1378 است. نتایج تحقیق نشان داد، انعطاف­پذیری مالی بر میزان سرمایه­گذاری، تاثیر منفی و بر ارزش­آفرینی تاثیر مثبت با اهمیتی داشته و شرکت­های دارای انعطاف­پذیری مالی، از دید بازار حائز ارزش بوده­اند.

پژوهش حاضر، به بررسی ارتباط بین محافظه‏کاری شرطی در گزارشگری مالی و ریسک سقوط آتی قیمت سهام می‌پردازد. به منظور دست‌یابی به این هدف، دو فرضیه‌ی اصلی و سه فرضیه‌ی فرعی تدوین شده و جهت آزمون این فرضیه‏ها، نمونه‏ای از بین شرکت‏های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار طی سال‏های 1380- 1388 انتخاب گردید. یافته‌های پژوهش حاضر، حاکی از آن است که بین محافظه‏کاری شرطی و ریسک سقوط آتی قیمت سهام، رابطه‌ی معکوس وجود دارد. هم‌چنین نتایج این پژوهش، نشان می‌دهد که در شرایطی که بین مدیران و سرمایه‌گذاران عدم تقارن اطلاعاتی وجود دارد، توانایی محافظه­کاری شرطی جهت کاهش ریسک سقوط آتی قیمت سهام بیش‌تر است.

هدف تحقیق حاضر، بررسی رابطه‌ی بین برخی ویژگی‌های هیأت مدیره با عملکرد شرکت است. به منظور انجام تحقیق، 159 شرکت در بورس اوراق بهادار تهران طی سال‌های 1383-1388 جهت آزمون فرضیه‌ها انتخاب گردیدند. نتایج تحقیق با استفاده از رگرسیون فازی حاکی از آن است که نسبت اعضای غیر موظف هیأت مدیره، تفکیک وظایف، اندازه‌ی هیأت مدیره، تنوع جنسیت و اهرم رابطه‌ی معکوسی با عملکرد دارند. در این تحقیق تغییر در اعضای هیأت مدیره، اندازه‌ی شرکت و جریان وجه نقد عملیاتی رابطه‌ی مستقیمی با عملکرد شرکت داشته‌اند. در تحقیق حاضر، بین مالکان نهادی و عملکرد شرکت رابطه‌ای یافت نشده است.

هدف پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل رفتار چسبنده‌ی هزینه­­های اداری، عمومی و فروش، بهای تمام شده و مجموع بهای تمام شده و هزینه­های اداری، عمومی و فروش در بورس اوراق بهادار تهران، برای دوره‌ی زمانی 1382-1388 است. افزون بر آن، رفتار چسبنده‌ی هزینه­ها در ازای سطوح مختلف تغییرات در درآمد فروش تحلیل شده است. یافته­های پژوهش حاکی از وجود رفتار چسبنده‌ی هزینه­های اداری، عمومی و فروش، بهای تمام شده و مجموع بهای تمام شده و هزینه­های اداری، عمومی و فروش است. هم‌چنین، هزینه­های اداری، عمومی و فروش تنها برای تغییرات بیش از 30% در درآمد فروش، بهای تمام شده برای تغییرات کم­تر از 10% و بیش­تر از 30% در درآمد فروش، از خود رفتار چسبنده نشان می­دهند.

در این پژوهش، ارتباط بین ارزش‌گذاری بالای حقوق صاحبان سهام و اقلام تعهدی اختیاری در شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بر اساس داده‌های  86 شرکت طی دوره 1388-1382 بررسی شده است. ابتدا به طبقه‌بندی شرکت‌ها به لحاظ ارزش حقوق صاحبان سهام آن‌ها پرداخته شده و سپس سه نوع آزمون مختلف شامل، آزمون  t-  استیودنت دو نمونه‌ای مستقل، تحلیل همبستگی و  مدل رگرسیون برای بررسی فرضیه‌ها به‌کارگرفته شده است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌های تحقیق، بیانگر آن است که شرکت‌های بالا ارزش‌گذاری شده در مقایسه با شرکت‌های با ارزش‌گذاری پایین، اقلام تعهدی اختیاری جاری بیش‌تری را در سال جاری گزارش خواهند نمود و هم‌چنین رابطه‌ی معکوس بین جریان وجوه نقد عملیاتی و اقلام تعهدی اختیاری جاری است؛ علی‌رغم این‌که در شرکت‌های بالا ارزش‌گذاری شده نسبت به شرکت‌های با ارزش‌گذاری پایین، از شدت بالاتری برخوردار است؛ اما این اختلاف در سطح 5% معنی دار نیست.